تجاوز خزاعه ابن اسحاق از « أبو شريح خزاعى » روايت مىكند كه : چون « عمرو بن زبير » براى جنگ با برادرش : « عبد اللّه » وارد مكّه شد ، نزد وى رفتم و به او گفتم كه : ما در فتح مكّه با رسول خدا بوديم ، چون فرداى روز فتح رسيد ، مردى از « خزاعه » ( خراش بن أميّه ) بر مردى از « هذيل » ( ابن أثوع كه پهلوان « أسلم » را كشته بود ) حمله برد و او را كشت ، پس رسول خدا به خطبه ايستاد و چنين گفت : . . . آنگاه ابن اسحاق خطبهء رسول خدا را مشتمل بر نهى از خونريزى و تأكيد در رعايت حرمت حرم روايت مىكند و سپس نقل مىكند كه : رسول خدا ديهء « هذلى » را پرداخت [ 1 ] . ابن هشام مىگويد : نخستين كشته‌اى كه رسول خدا روز فتح ديه‌اش را پرداخت « جنيدب بن أكوع » بود كه « بنى كعب » ( از خزاعه ) او را كشته بودند و رسول خدا براى ديه‌اش صد شتر داد [ 2 ] . نگرانى أنصار رسول خدا پس از انجام فتح مكّه روى تپهء صفا ايستاد و دعا مىكرد و أنصار پيرامون او را گرفته بودند و با خود مىگفتند : نكند كه رسول خدا اكنون كه شهر خود را فتح كرده است در آن اقامت گزيند . پس چون از دعاى خويش فراغت يافت به آنان گفت : چه مىگفتيد ؟ گفتند : چيزى نبود و چون اصرار ورزيد و آنچه را گفته بودند بازگفتند ، گفت : « پناه به خدا ، زندگى من با شما و مرگ من هم با شماست » .

--> [ 1 ] - سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 56 - 58 ، چاپ حلبى 1355 . م . [ 2 ] - ج 4 ، ص 58 . م .